مردم در كوچه هاي بي كسي

سنگ قبرم را نمي سازد كسي

سوختم خاكسترم را باد برد

بهترين يارم مرا از ياد برد

اولين پست سال ۱۳۸۷

چقدر دوست داشتم يک نفر از من می پرسيد

 چرا نگاه هايت آنقدر غمگين است ؟ چرا لبخندهايت آنقدر

 بی رنگ است ؟ اما افسوس هيچ کس نبود هميشه

 من بودم و من و تنهايي پر از خاطره. آری با تو هستم...

با تويی که از کنارم گذشتی... و حتی يک بار هم نپرسيدی

چرا چشم هايت هميشه باراني است!!!

يادمون باشه كه هيچكس رو اميدوار نكنيم بعد يكدفعه رهاش

 كنيم چون خرد ميشه ميشكنه و آهسته ميميره . يادمون باشه

 كه قلبمون رو هميشه لطيف نگه داريم تا كسي كه به ما تكيه

 كرده سرش درد نگيره يادمون باشه قولي رو كه به كسي ميديم عمل كنيم

 . يادمون باشه هيچوقت كسي رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم

 چون امكان داره زياد نتونه طاقت بياره . يادمون باشه اگه كسي دوستمون

داشت بهش نگيم برو نميخوام ببينمت چون زندگيش رو ازش ميگيريم

نفرين به عشق

            به عاشقي

                 نفرين به بخت و سر نوشت

                         به اون نگاه كه عشق تو توي سر نوشت من نوشت

جاده ي عشق بي پايان است

هيچ گاه به پايانش قكر نكن كه بي فايده است

باران نعمت الهي است

تا ابد منتظرت ميمونم تا بياي اينو بددددددددون

نظر فراموش نشه

زدم فريا خدايا اين چه رسميت

          رفيقان را جدا كردن هنر نيست

رفيقان قلب انسانند خدايا

          بدون قلب چگونه ميتوان زيست .......